امام باقر علیه السلام می فرماید:
«من ماتَ و لیسَ له امامٌ فَمیتتُهُ مَیتةٌ جاهلیةٌ و مَن ماتَ و هُوَ عارفٌ لِامامهِ، لم یَضُرّه تقدّمَ هذا الأمرُ او تأخّرَ، و مُن ماتَ و هُوَ عارفٌ لِامامهِ کانَ کَمَن هُوَ معَ القائمِ فی فُسطاطهِ.»
«هر کس بمیرد و امامش را نشناسد مرگ او مرگ جاهلی است، و هر کس بمیرد در حالی که امامش را میشناسد برای او آسیبی نمیرسد که امر ظهور زود باشد یا دیر شود. کسی که با شناخت امام از دنیا برود همانند کسی است در چادر فرماندهی قائم علیه السلام باشد.»
منبع:
اصول كافی، ج 1، ص 303 .