1 ـ از امیرالمؤمنین ( علیه‌السلام ) درخواست شد مرگ را وصف كند ، فرمود :

برای گروهی نوید به نعمت‌های همیشگی است و برای دسته‌ای وعید به عذاب ابد و برای طایفه‌ای هول و ترس است .

2 ـ ازامام مجتبی ( علیه‌السلام ) سؤال شد : مرگی كه مردم به آن آگاهی ندارند چیست ؟ فرمود :

بزرگترین سروری است كه بر مؤمنان وارد می‌شود ؛ چرا كه از سرای سختی‌ها به نعمت‌های همیشگی انتقال می‌یابند و بزرگترین درد و مصیبت است بر كافران ، زیرا از دنیا كه بهشتش محسوب می‌داشتند به آتشی منتقل خواهند شد كه هیچ نابودی و زوال ندارد .

3 ـ امام حسین ( علیه‌السلام ) در روز عاشورا چهره‌ی‌ زیبایی از مرگ ترسیم كرد ، در حالی كه آن به آن به مرگ نزدیك می‌شد و چهره ملكوتی او برافروخته تر و گلگون‌تر می‌گشت ؛ در آن حال خطاب به یاران با وفا فرمود :

شكیبایی كنید ای فرزندان مردان بزرگوار ، مرگ تنها پلی است كه شما را از ناراحتی‌ها و رنج‌ها به باغ‌های وسیع بهشت و نعمت‌های جاودان منتقل می‌كند . كدام یك از شما از انتقال یافتن از زندان به قصر ناراحتید ؟ امّا مردن نسبت به دشمنان شما مانند این است كه شخصی را از قصری به زندان و عذاب منتقل كنند . پدرم از رسول خدا ( صلی الله علیه و آله و سلم ) نقل فرمود كه :

دنیا زندان مؤمن و بهشت كافر است و مرگ ، پل آنان به باغ‌های بهشت و پل اینان به جهنم خواهد بود . نه برایم دروغ گفته اند و نه من دروغ می‌گویم .

4 ـ از امام سجّاد ( علیه‌السلام ) حقیقت مرگ را جویا شدند . فرمود :

مرگ برای مؤمن مانند كندن لباس چركین و پر حشره است و گشودن غل و زنجیرهای سنگین و تبدیل آن به فاخرترین لباس‌ها و خوشبوترین عطرها و راهوارترین مركب‌ها و مناسب ترین منزل‌ها و برای كافر مانند كندن لباس فاخر و انتقال از منزل‌های مورد علاقه و تبدیل آن به چركترین و خشن ترین لباس‌ها و وحشتناكترین منزل‌ها و بزرگترین عذاب‌هاست .

5 ـ به امام صادق ( علیه‌السلام ) عرض شد مرگ را برای ما وصف كن .  فرمود :

برای مؤمن مانند بهترین بوی خوشی است كه آن را ببوید و آن بوی پاكیزه سبب شود همه‌ی‌ درد و رنج از او رخت بربندد و برای كافر مانند گاز گرفتن و گزیدن افعی‌ها و كژدم‌هاست یا شدیدتر . بنابراین ، مرگ برای مؤمن به منزله بوییدن بهترین گل و عطر و برای كافر همانند گزیدن مار و عقرب است .

6 ـ حضرت موسی بن جعفر ( علیه‌السلام ) بر بیماری وارد گردید كه در حال بی‌هوشی مرگ بود و به كسی پاسخ نمی‌داد . اطرافیان بیمار گفتند : یابن رسول اللّه ( صلی الله علیه و آله و سلم ) دوست داریم حقیقت مرگ و وضع بیمار ما را شرح دهید . فرمود :

مرگ وسیله و ابزار تصفیه است كه همه باید از آن بگذرند ، كه مؤمنان را از گناه پاك می‌كند و آخرین ناراحتی این عالم است و كفّاره آخرین گناهان آنان به شمار می‌رود . در حالی كه كافران را از نعمت‌هایشان جدا می‌كند و آخرین لذّتی است كه به آنان می‌رسد و آخرین پاداش كار خوبی است كه احیاناً انجام داده اند . امّا این بیمار محتضر شما به طور كلّی از گناهانش پاك شد و از معاصی بیرون آمد و خالص شد ؛ آن سان كه لباس چركین با شستشو پاك می‌شود . او هم اكنون این شایستگی را پیدا كرد كه در سرای جاوید با ما اهل بیت باشد . تنها برای اندکی از ابنای بشر ، مرگ ، آرامشی خوشتر از زندگی و سرآغاز حیاتی جاودانه است ؛ اینان بر آستان مرگ راحت سر فرود می آورنند .

7 ـ از حضرت جوادالائمه ( علیه‌السلام ) حقیقت مرگ را جویا شدند . فرمود :

مرگ همان خوابی است كه هر شب به سراغ شما می‌آید ، جز این كه مدّتش طولانی است و انسان از آن تا روز قیامت بیدار نمی‌شود . هر كسی در خوابش آن اندازه از انواع خوشحالی‌ها و اقسام وحشت‌ها می‌بیند كه نمی‌تواند به حساب آورد . پس حال خوشحالی و ترس در خواب چگونه است؟ این همان مرگ است . بنابراین ، برای آن آماده شوید .

8 - پیامبر اسلام ( صلی الله علیه و آله و سلم ) مرگ را در عبارتی شیرین و شیوا چنین وصف فرمود :

"یا على... ما خلقت أنت و لا هم لدار الفناء بل خلقتم لدار البقاء و لكنّكم تنتقلون من دار إلی دار" ؛ ای علی تو و مردم برای سرای فانی آفریده نشدید ، بلكه برای بقا در سرای جاودان خلق گشته و از سرایی به سرایی دگر منتقل خواهید شد .

نوشته شده توسط بنده خدا در یکشنبه 1388/07/12

لينك ثابت