می گویند توسل به پیامبر و اهل بیت او شرک است :

با ا ندکی دقت در اطراف خود متوجه می شویم که گردش ا مور هستی بر اساس اسباب و وسایل و به تعبیری دیگر توسل است .

آب و مواد غذایی از طریق ریشه ، تنه و شاخه ی درخت به برگ آن می رسد و ریشه درخت از طریق برگ ، نور و هوا را دریافت می کند .

در بحارالانوار در حدیثی از امام صادق علیه السّلام می خوانیم : " خداوند از این که کارها بدون سبب و علت جریان پیدا کند ابا دارد . "

خداوند برای هر کاری واسطه و علتی قرار داده است . هر چند شفا و درمان از خداست ،  "و اذا مرضت فهو یشفین"  ( شعراء / 80 ) اما همین شفا را خداوند در عسل قرار داده است ؛" فیه شفاء للناس"( نحل / 69 ) هر چند خداوند کارها را تدبیر می کند ، " یدبر الامر " ( یونس / 3  ) اما فرشتگان واسطه ی تدبیر او هستند  . "فالمدبرات امراً " ( نازعات / 5 )

درمورد توسل ، قرآن می فرماید : " و ابتغوا الیه الوسیله " وسیله ای برای نزدیکی به خدا جستجو نما یید .

حال ، آن وسیله کدام است ؟

خداوند در این آیه ، نوع وسیله را برای ما مشخص نکرده و به صورت مطلق فرموده است . لذا وسیله شامل هر چیزی است که ما را به خدا نزدیک کند ، حضرت آدم پس از آنکه از بهشت اخراج شد سالیانی را به گریه و زاری و توبه گذراند ، سپس کلماتی را  از طرف پروردگارش دریافت کرد و به آن کلمات متوسل شد.  قرآن می فرماید :  " فتلقی آدم من ربه کلمات فتاب علیه" 

فخر رازی و بسیاری از مفسران اهل سنت گفته اند مراد از کلماتی که حضرت آدم به آنها متوسل شد ، نام پیامبر و اهل بیتش بوده است و آن کلمات این چنین بود  :

"  الهی یا حمید بحق محمد ، یا عالی بحق علی ، یا فاطر بحق فاطمه ، یا محسن بحق الحسن ، یا  قدیم الاحسان بحق الحسین و منک الاحسان "

نوشته شده توسط بنده خدا در جمعه 1388/08/01

لينك ثابت